Sytuacje stresowe

Nie wiem jak inni, ale jestem człowiekiem, który bardzo często narażony jest na stres. Odkąd pamiętam stres towarzyszył mi na co dzień. Począwszy od klasówek w szkole podstawowej, po wystąpienia publiczne i obowiązki w pracy. Każda sytuacja, w której jestem narażona na nieprzewidywane sytuacje doprowadza mnie do skrajnych zachowań.

Ogólnie rzecz biorąc stres jest każdemu dobrze znany i kojarzony jest z sytuacją trudną, konfliktową i przykrym przeżyciem. Stres to zespół powiązanych ze sobą procesów w organizmie i systemie nerwowym, stanowiących ogólną reakcję osobnika na działanie bodźców lub sytuacji trudnych zwanych stresorami.

Można wyróżnić trzy stadia stresu:
- reakcja alarmowa,
- stadium odporności,
- stadium wyczerpania.

Reakcja alarmowa powstaje pod wpływem szkodliwego bodźca i ma na celu mobilizację sił obronnych organizmu. Następną fazą jest przeciwdziałanie szokowi, której towarzyszą zmiany w funkcjach fizjologicznych organizmu (np. wzrost ciśnienia). Później następuje adaptacja i stadium wyczerpania, które charakteryzuje się obniżeniem możliwości energetycznych i obronnych organizmu.

Nasuwa się pytanie: jak radzić sobie ze stresem?

Ogólnie rzecz biorąc, każdy ze stresem radzi sobie inaczej. Jedni podejmują działania zwalczenia stresu, inni ograniczają się jedynie do obrony tzn. do poprawienia swojego samopoczucia. Pierwszą z postaw można nazwać walczącą, drugą obronną.

Nie ma jednej uniwersalnej recepty i przepisu na pokonanie stresu. Efektywność tych sposobów zależy od wielu czynników. 

Jest wiele psychologicznych sposobów postępowania dla opanowania stresy w różnych sytuacjach. Psycholog rybnik wspomina często, że naturalną rzeczą jest to, że normalny człowiek unika sytuacji trudnych. Stara się nie dopuścić do ich powstania, a gdy już zaistniały, próbuje się z nich wycofać.

Typowym ludzkim zachowaniem jest odkładanie, odsuwanie w czasie tego, co może stanowić źródło potencjalnego stresu: egzaminu, ważnego spotkania i rozmowy.

Rozstanie

Świat to nie tylko cudowne miejsca, odkrywanie nowych kultur i miłość. Należy pamiętać, że nawet najbardziej wyidealizowana rzecz, ma tę drugą stronę medalu. Tak samo jest w życiu. Nasze uczucia to ciągły kalejdoskop, raz jest lepiej, a raz gorzej. 

Ale co zrobić, kiedy sielanka naprawdę dobiegła końca, a musimy zmierzyć się z przykrymi konsekwencjami rozstania?

Zakończenie związku przeważnie jest bardzo niemiłym doświadczeniem zarówno dla kobiety, jak i mężczyzny. Czasem jest tak, że zakończenie relacji jest sporą ulgą... Większość porzuconych osób odczuwa silne poczucie straty, z którą nie potrafi sobie poradzić samemu.

Rozstanie boli, to fakt. Warto jednak pamiętać, że czas leczy rany, prędzej czy później rany powinny się zagoić. Jednak czasem ból i poczucie straty jest tak silne, że potrzeba specjalisty, który pomoże nam się uporać z tym uczuciem.

Rozstanie można porównać do żałoby. Nie jesteśmy w stanie pozbyć się bólu, który pojawia się i nie przestajemy myśleć o tym, co straciliśmy. Nasze życie zmieniło się w jednej sekundzie. Mamy prawo przeżyć ten smutek. Łzy, smutek i złość. 

Nie możemy dusić emocji w sobie. Ważne jest rozmowa z kimś bliskim, może to być ktoś z rodziny lub znajomych. Jeśli jednak chcemy zasięgnąć porady specjalisty warto udać się do pani psycholog z Rybnika.

Jednak rozstanie może stać się dla nas cennym doświadczeniem życiowym. Nauczy nas jakich błędów nie popełniać oraz jakich sytuacji unikać. Te wszystkie przemyślenia przydadzą się w związku z kimś nowym.